18 mei 2026

Het is alweer 18 jaar geleden dat Mathijs op deze 18-de mei overleed. En ook al is het 18 jaar geleden, deze dag staat nog altijd op je netvlies gebrand, weet je je nog precies te herinneren en vergeet je nooit meer.

Hieronder staat een gedicht dat Fredrieke vlak na het overlijden van Mathijs schreef. Zij was toen 8 jaar oud.

Fredrieke praatte toen niet zo gemakkelijk over de dood van Mathijs. Zij schreef liever haar gedachten en gevoelens van zich af. Dat was haar manier om met het verlies van haar broer om te gaan. Wat ik ook een bijzonder en ontroerend moment vond is dat Fredrieke een jaar af vijf geleden tegen mij vertelde dat ze een tattoo wilde laten zetten. Ik ben niet zo van de tattoos en ik vroeg haar dan ook: weet je het wel heel zeker? En ik was natuurlijk ook nieuwsgierig naar wat voor tattoo het dan zou worden. Fredrieke heeft een heel klein sterretje bij haar hart laten tatoeëren, en het sterretje ✨symboliseert Mathijs. Zo heeft ze Mathijs altijd dicht bij haar hart ❤️ , Dat vond ze een mooi idee. En dat kan ik helemaal beamen.

Nog steeds kaart zij het onderwerp Mathijs niet gemakkelijk aan. Maar als ik ernaar vraag, of op dagen zoals de geboorte- en sterfdag, is Mathijs altijd weer even heel dichtbij en hebben we het (even) over hem. 

Fredrieke leeft gelukkig het leven. Inmiddels is zij afgestudeerd basispsycholoog, werkt in een kinderziekenhuis en woont met haar verloofde in een leuk huis in Amersfoort. Voor volgend jaar staat er een trouwerij op de planning. Kortom het gaat goed met haar. Daar zijn we natuurlijk heel dankbaar voor en blij om.

Gedicht geschreven door Fredrieke:

Hij is er niet meer
En dat doet zo zeer
Ik mis je vooral met feestdagen
En tussen de feestdagen kan je me niet meer plagen

Ik mis je echt heel erg
Soms zei jij, “kijk over een grote berg”
Ik mis zijn lach, 
Maar ook zijn gekke gedrag
Je bent er nu niet
En ik verga van verdriet
Al ben je weg
Je bent er toch
Je bent en blijft mijn broer,
En blijft altijd stoer

Al ben je weg
Je bent in mijn gedachte
En dat zal voor mij de pijn verzachte
Je weet dat ik van je hou
Echt van de alerjouste jou
Denk maar niet dat ik je zal vergeten
Want je moet dit zeker weten
Ik wou het nog fluisteren in je oor.
Net wat ik zei: ik zal je nooit vergeten hoor

Ik kende je met pijn
En ik hoop dat je daarboven gelukkig zal zijn.
Maar wat leuker is: ik heb je ook gekend als een grote vent
Het kan me niet schelen wat ze denken.
Maar als ik een wens mocht doen, zou ik jou geluk schenken.

💧💧☹️☹️☹️
Van Fredrieke!

De viooltjes en klaprozen (deze op de foto’s stonden deze week in een berm in Almere) blijven voor ons het symbool voor Mathijs 🌺. De sla met viooltjes kregen wij vorige week van mijn zus Jenny. En het drankje met viooltjes heeft Fredrieke tijdens een zomervakantie gedronken, waarbij wij de foto via whatsapp vanaf het vakantieadres van haar ontvingen met de tekst “Mathijs is er ook”.

Voor altijd dragen we jou met ons mee lieve Mathijs ❤️!

12 maart 2026

Vandaag zou jij 28 jaar geworden zijn. Al vanaf je geboorte hielden wij in schriftjes bijzondere gebeurtenissen of uitspraken van je bij. Ook tijdens jouw ziekteperiode. Hieronder deel ik een paar mooie uitspraken en/of gebeurtenissen over en met jou:

•       Mathijs was altijd een lief en gemakkelijk mannetje. We zeiden wel eens tegen elkaar: “die wordt later vast dominee”. Mathijs was een keer een speeltje kwijt. Even later zagen wij hem voor zijn speelgoedkast een gebedje doen waarin hij vroeg het speeltje terug te vinden 😊. Ook kon Mathijs heel mooi christelijke liedjes zingen. Alleen duurden ze wel wat lang, want hij zong ze vaak op hele noten 😉🎼 .
•       “Soms ben ik een pechvogel en soms een geluksvogel”. Dit laatste vond hij, omdat hij tijdens zijn ziek zijn, tot ‘s avonds laat naar voetbalwedstrijden mocht kijken. 
•       Spelend in de tuin rende Mathijs ineens ons huis binnen en riep “het is een wonder!, er groeien aardbeien aan mijn plant”. De eerste oogst! 🍓
•       “Mama, waarom schieten mensen elkaar soms dood?” Ik probeerde dan uitleg te geven. Mathijs snapte niet dat dit kon gebeuren. 
•       Bij de Albert Heijn stond altijd een dakloze de daklozenkrant te verkopen. Mathijs vroeg mij waarom de man daar steeds weer stond. Toen ik dit had uitgelegd vatte Mathijs het plan op om geld in te zamelen voor deze dakloze. Zelf gaf hij hem spontaan 50 cent uit zijn geld(spaar)kluis.
•       Mathijs gebruikte vaak briefjes als hij iets niet moest vergeten. Bijvoorbeeld als hij moest onthouden om de volgende dag sportkleding mee te nemen naar de gymles op school. Dit briefje stopt hij dan in het voorvakje van zijn rugzak. s’ Ochtends, voordat hij naar school ging, checkte hij het briefje nog even. Ook wanneer er de komende dagen iets leuks op tv zou komen, schreef hij dat op. Van wie zou hij dat toch hebben gehad? 

•       Met papa besprak je hoe hij vroeger ruzies oploste.

•       April 2008: “Mama, ik vind dat je altijd zo rustig blijft, zelfs nu papa en ik allebei ziek zijn”. 

•       “Mam, ik snap niet dat voetballers die veel verdienen niet wat geld afstaan aan die zwerver bij de AH.”

•       Maart 2008, als we gewinkeld en gebak hebben gegeten in het centrum, haken jij en Fredrieke allebei met een arm aan één kant van mij in. Waarop Mathijs zegt “Mam, wij zijn jouw bodyguards.” ❤️

•       Begin mei 2008 kreeg ik van Mathijs zijn laatste moederdagcadeautje, een prachtige, witte lantaarn. Toen hij mij deze gaf zei hij: “Mama, ik hoop dat je nog heel lang moeder mag zijn”. Voor jou is deze wens/droom helaas niet uitgekomen. Ik had natuurlijk niets liever gewild dan dat! 

•       Als je ergens mee zat zei je altijd “je moet het van je schouders laten glijden”. 

•       Het regende hard die dag toen er vier hoveniers buiten aan het werk waren. Jij ziet de vier mannen vanuit het keukenraam en roept naar mij ”Mam, ze worden helemaal nat, zullen we ze even binnen vragen voor een kopje thee?” 

 

Mijn mem/moeder, de beppe van Mathijs en Fredrieke, heeft in haar leven veel meegemaakt. Waaronder veel verliessituaties. Ze zei een keer tegen mij: “Lies, verlies is eerst een grote wond. Maar langzaam heelt deze en ontstaat er een litteken. Maar soms gebeurt er iets waardoor dat litteken weer even wordt opengehaald.”  Vandaag is zo’n dag. Jouw geboortedag. 

 

Liefs mama.