Alpe d'HuZes/Mathijs Douwe Team

Ter nagedachtenis aan Mathijs, 18 mei 2008 op tien-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van een hersentumor.





zondag, mei 17, 2026

18 mei 2026



Het is alweer 18 jaar geleden dat Mathijs op deze 18-de mei overleed. En ook al is het 18 jaar geleden, deze dag staat nog altijd op je netvlies gebrand, weet je je nog precies te herinneren en vergeet je nooit meer.

Hieronder staat een gedicht dat Fredrieke vlak na het overlijden van Mathijs schreef. Zij was toen 8 jaar oud.

Fredrieke praatte toen niet zo gemakkelijk over de dood van Mathijs. Zij schreef liever haar gedachten en gevoelens van zich af. Dat was haar manier om met het verlies van haar broer om te gaan. 
Wat ik ook een bijzonder en ontroerend moment vond is dat Fredrieke een jaar af vijf geleden tegen mij vertelde dat ze een tattoo wilde laten zetten. Ik ben niet zo van de tattoos en ik vroeg haar dan ook: weet je het wel heel zeker? En ik was natuurlijk ook nieuwsgierig naar wat voor tattoo het dan zou worden. Fredrieke heeft een heel klein sterretje bij haar hart laten tatoeëren, en het sterretje symboliseert Mathijs. Zo heeft ze Mathijs altijd dicht bij haar hart ❤️ , Dat vond ze een mooi idee. En dat kan ik helemaal beamen.

Nog steeds kaart zij het onderwerp Mathijs niet gemakkelijk aan. Maar als ik ernaar vraag, of op dagen zoals de geboorte- en sterfdag, is Mathijs altijd weer even heel dichtbij en hebben we het (even) over hem. 






Fredrieke leeft gelukkig het leven. Inmiddels is zij afgestudeerd basispsycholoog, werkt in een kinderziekenhuis en woont met haar verloofde in een leuk huis in Amersfoort. Voor volgend jaar staat er een trouwerij op de planning. Kortom het gaat goed met haar. Daar zijn we natuurlijk heel dankbaar voor en blij om.


Gedicht geschreven door Fredrieke:

Hij is er niet meer
En dat doet zo zeer
Ik mis je vooral met feestdagen
En tussen de feestdagen kan je me niet meer plagen


Ik mis je echt heel erg
Soms zei jij, “kijk over een grote berg”
Ik mis zijn lach, 
Maar ook zijn gekke gedrag
Je bent er nu niet
En ik verga van verdriet
Al ben je weg
Je bent er toch
Je bent en blijft mijn broer,
En blijft altijd stoer


Al ben je weg
Je bent in mijn gedachte
En dat zal voor mij de pijn verzachte
Je weet dat ik van je hou
Echt van de alerjouste jou
Denk maar niet dat ik je zal vergeten
Want je moet dit zeker weten
Ik wou het nog fluisteren in je oor.
Net wat ik zei: ik zal je nooit vergeten hoor


Ik kende je met pijn
En ik hoop dat je daarboven gelukkig zal zijn.
Maar wat leuker is: ik heb je ook gekend als een grote vent
Het kan me niet schelen wat ze denken.
Maar als ik een wens mocht doen, zou ik jou geluk schenken.

💧💧☹️☹️☹️
Van Fredrieke!





De viooltjes en klaprozen (deze op de foto’s stonden deze week in een berm in Almere) blijven voor ons het symbool voor Mathijs 
🌺. De sla met viooltjes kregen wij vorige week van mijn zus Jenny. En het drankje met viooltjes heeft Fredrieke tijdens een zomervakantie gedronken, waarbij wij de foto via whatsapp vanaf het vakantieadres van haar ontvingen met de tekst “Mathijs is er ook”.

Voor altijd dragen we jou met ons mee lieve Mathijs 
❤️!