Al meteen vanochtend ontving ik op mijn mobiel een berichtje van Justin, een vriendje van Mathijs: “Tijd gaat hard hè? 27 jaar alweer. Ik denk aan jullie”. Ook al is het 17 jaar geleden dat Justus aanwezig was bij het laatste verjaardagsfeestje van Mathijs, nog steeds wordt er ook door hem aan Mathijs (en ons) gedacht op zo’n speciale dag. Dat geldt ook voor een klasgenootje (Demi) die vanochtend al een bericht op Facebook postte: “12 maart, maak er een feestje van daarboven ✨”.
Feestjes, daar hield Mathijs echt van. Vooral van de gezelligheid en het lekker eten.
Ik weet nog een wens/gedachte van mijzelf, toen Mathijs nog niet zo lang de diagnose kanker had. Ik hoopte zo, dat hij in ieder geval de leeftijd zou bereiken waarbij we samen nog eens een mooi pak voor hem zouden gaan kopen voor een speciale gebeurtenis... Die wens is helaas niet in vervulling gegaan.
Vandaag zijn we naar Drachten gereden om o.a. een bakje met viooltjes op zijn grafje te zetten. Iemand attendeerde mij erop, dat in het viooltje een “engeltje” te zien is. En ja, als je goed kijkt zie je het. Een engeltje voor onze engel…
Lieve Mathijs, hierbij nog een liedje voor jou….
https://youtu.be/0n67dSG35L4?si=C9R4LGLnhXejDAda